Mijn zwakte is jouw kracht


Als mens, en dus ook als ouder, heb je sterke en zwakke kanten. Sommige dingen kun je goed, maar er zijn ook dingen waar je niet zo goed in bent. Dit laatste kan soms lastig zijn in de opvoeding van je kinderen: je zou je hen bijvoorbeeld heel graag willen stimuleren om te sporten maar bent zelf helemaal niet sportief. Of ze hebben moeite met rekenen, maar jij bent daar ook geen ster in en kunt ze dus niet helpen. Hoe ga je daar als ouder mee om?

Allereerst is het goed om te beseffen dat het feit dat we niet overal goed in zijn, juist iets moois is. God heeft ons allemaal verschillende gemaakt en ons allemaal andere gaven en talenten gegeven. Als we allemaal óveral goed in zouden zijn, zouden we ten eerste tijd tekort komen om alles te doen. Maar daarnaast zouden we elkaar ook niet meer nodig hebben. Het is juist mooi dat we, door de onderlinge verschillen, afhankelijk zijn van elkaar en daardoor elkaar helpen. Dit vergroot onze onderlinge liefde, omdat het ons dankbaar maakt voor de dingen die een ander voor ons doet.

In het huwelijk brengt God twee partners bij elkaar die elkaar versterken. Hij schiep Eva als een volmaakte vrouw voor Adam, om hem aan te vullen. Evenzo maakte Hij ook jou een om perfecte aanvulling te zijn voor jouw partner. Misschien ben jij niet zo goed in het stellen van grenzen, maar kan je partner dat wel heel goed. Of misschien ben jij juist heel goed in het benoemen van de positieve dingen in je kind en vindt je partner dit lastiger. Wellicht ben jij gevoelig, terwijl je partner juist goed is in doorpakken. Je mag elkaar in deze  – en andere – punten versterken.

Als ouders hoef je niet precies hetzelfde te zijn. Je hoort vaak, en dat is ook waar, dat het belangrijk is om op één lijn te zitten in de opvoeding. Maar dat betekent niet dat jullie alles precies hetzelfde moeten doen. Het betekent wél dat jullie (na overleg) dezelfde basisafspraken hebben met jullie kinderen. Bijvoorbeeld over bedtijden, huisregels, enzovoort. Maar de manier waarop je dingen doet, mag best verschillend zijn.

In de dingen die jullie je kinderen willen meegeven, kunnen jullie elkaar dan ook versterken. De één kan jullie kinderen leren koken, de ander is misschien juist een muziekliefhebber en kan jullie kind daarover enthousiast maken en er in aanmoedigen. Praat er eens met je partner over: wie is waar goed in en hoe kunnen jullie de talenten van jullie beiden optimaal benutten om jullie kinderen zoveel mogelijk mee te geven?

Het is sowieso goed om regelmatig als partners met elkaar te praten, over de opvoeding en om elkaar in dingen te ondersteunen. Een voorbeeld uit de praktijk maakt het belang hiervan mooi duidelijk. Niet zo lang geleden was ik voor coaching bij een gezin. De betreffende vader had moeite met het overzien van zijn taken en verantwoordelijkheden en liep regelmatig vast in zijn planning. Al pratende, kwamen we erachter dat zijn vrouw hier juist wel heel goed in is. Ik heb hen dan ook aangeraden om regelmatig samen te gaan zitten en de taken die eraan komen samen te bespreken. Dit heeft hen erg geholpen. De betreffende vader vertelt:

Het gaat goed met ons! We zijn erg blij met je tips. Ze hebben ons als een heel eind verder geholpen. Op vrijdagavond zitten we altijd even met z’n tweeën aan tafel om de afgelopen week te evalueren en het weekend en de daarop volgende (werk-)week door te nemen (taken, tijdsplanning en de opvoeding van de kinderen). We vinden dit beide erg goed en prettig werken en kunnen in de praktijk en uitvoering merken dat dit een goede uitwerking heeft. Met name bij mij heeft dit al een stuk meer rust gegeven. Ik denk met name door het delen van verantwoordelijkheden en taken. Niet dat we de taken en rollen zijn gaan herverdelen, maar we weten nu meer van elkaar wat ons de komende week bezig houdt. Mijn vrouw helpt en denkt mee met het plannen en het verdelen van mijn taken en afspraken over de week. Daarvoor hebben we de week opgedeeld in blokken. Elke dag/avond heeft z’n eigen taaksoorten (maandag administratie – dinsdag kerk – woensdag jeugdwerk ect…) Op vrijdagavond kijken we dan welke klussen in welk blok horen.

Mooi om te horen hoe ze gebruik maken van elkaars sterke kanten en hoe dit hen veel verlichting heeft gegeven.

Daarnaast is het goed om ook buiten je eigen gezin om te kijken. Dat is vooral belangrijk als je een alleenstaande ouder bent. Verzamel mensen om je heen en laat je kinderen tijd doorbrengen met familieleden of vrienden die eigenschappen bezitten die jij niet hebt. Maar ook stellen zullen ontdekken dat er andere mensen zijn die dingen kunnen die zij allebei niet kunnen. Een moeder vertelde me een keer dat ze tegen haar kinderen had gezegd:

“Wij doen dingen anders dan andere mensen dat doen. Kijk goed rond overal waar je komt hoe dingen gaan en neem overal het beste uit mee.”

Dat vond ik een hele mooie uitspraak. Hiermee maak je aan je kinderen duidelijk dat jij niet volmaakt bent en dat andere mensen dingen beter kunnen dan jij. Je daagt je kinderen uit om het beste uit zichzelf te halen door daarbij ook de sterke kanten van andere mensen te benutten. Tegelijkertijd geef je je kinderen hier doorheen de boodschap mee dat zij ook niet volmaakt hoeven te zijn en niet alles hoeven te kunnen, maar dat God andere mensen heeft gemaakt om hen aan te vullen op gebieden waar zij zwakker in zijn.

Je hoeft er dus niet mee te zitten dat je dingen niet goed kunt. Ook niet als je als ouder je kinderen graag op deze gebieden zou willen helpen. Je mag rondkijken en God vragen om mensen op je pad te brengen die de eigenschappen bezitten die jij mist. In 1 Petrus 4:10 staat: “Laat ieder de anderen dienen met de genadegave zoals hij die ontvangen heeft, als goede beheerders van de veelsoortige genade van God.” God geniet ervan wanneer Zijn kinderen samenwerken en elkaars sterke kanten benutten!

Imke